• آوینی فیلم- خبرگزاری قرآنی ایران نوشت: فصل چهارم «خنداونه» که تقریباً بیست شبی است پخش آن از شبکه نسیم آغاز شده، عملاً یک نمایش عامه‌پسند است که هیچ هدفی را دنبال نکرده و با وجود دارا بودن رگه‌های طنز در آن قادر به ارتقای فرهنگی بینندگان در خانواده‌ها نیست.
  • نشست نقد فیلم «محمدرسول‌الله(ص)»/ بخش پایانی
    آوینی فیلم - میرباقری گفت: من به همراه میرکریمی پیشنهاد می‌دادیم مجیدی با سکانس‌ها زندگی و بعد یک سکانس را انتخاب می کرد. مجیدی روش حسی را در کار جلو می برد که آن روش منطق ندارد.
  • گمگشته در مسیر!
    «لانتوری» فیلمی است پراکنده گو که می خواهد هم به مساله بزهکاری بپردازد و هم خشونت را محکوم کرده و صلح و بخشش را پیشنهاد کند. هم می خواهد مسائل سیاسی و جناحی را در پیوند با مسائل خشونت زای جامعه پیوند زند و هم به مفهوم قضاوت در جامعه نقدی وارد سازد و این همه موضوع و مفهوم در بسته ای سینمایی هنگامی رنگ وارسته ای به خود می گیرد که بتوان آن ها را به شکلی ظریف در زنجیره ای به هم پیوسته پیوند داد.
  • کابوس تماشای فیلم کمدی در ایران!
    فیلم «ناردون» ساخته فریدون حسن پور، کارگردان قدیمی سینمای کودک و نوجوان و سریال ساز سال های اخیر نتوانسته در راستای نگاه صادقانه و بی ادعای گذشته فیلمساز حرکت کند و گویی فیلمساز کهنه کار خواسته در اثری به ظاهر کمدی نشان دهد که می تواند برای مخاطبان گسترده ای ایجاد جاذبه نماید
  • «لانتوری»؛ دشنام گویی سیاسی!
    درباره نقد فیلم «لانتوری» می توان موارد مختلفی را منعکس ساخت و به این مساله پرداخت که فیلم با انواع موضوعات به طرح درآمده اش همچون معجونی شده که هیچ خط اتصالی در آن نمی توان یافت و از وجود افرادی خلافکار تا عاشق ورزی های جناب خلافکار و حکایت اسیدپاشی و کنایه های سیاسی و انواع مسائل مختلف می توان فیلم های متعدد و در عین حال بی سر و سامانی ساخت و رضا درمیشیان به دنبال بیان همه معضلات در درون یک فیلم بوده.
  • نگاهی به فیلم «دختر» ساخته رضامیرکریمی
    آوینی فیلم - فیلم «دختر» منهای دو سکانس رادیوی کافی‌شاپ برای افتتاحیه و اختتامیه و کم آوردن در داستان، اثری شسته و رفته و سنجیده است، شیک است. دوربین ثابت‌اش آرامش می‌پراکند. لانگ شات زیاد دارد، هلی شات‌هایش برای پر کردن تایم یا صرفا «مد» نیست.
  • بررسی عملکرد رسانه ملی در ماه رمضان - ۱
    آوینی فیلم - سریالهای رمضانی زمانی در پی آن بود فضای ماه ضیافت خدا را با ارائه تصویری از آرمانهای رمضانی گرم کند؛ اما با نگاهی به سریالهای اخیر می‌توان دریافت که این آثار می‌توانند در زمان دیگری از سال نیز پخش شوند.
  • نقد سریال‌های ماه رمضان
    آوینی فیلم - «حسین سلطان محمدی» گفت: شخصیت‌های «پادری» در روایت مقداری طبیعی‌تر از «دودکش» جلو می‌روند. نه غلو دارند و نه اینکه فاصله‌هایشان با هم زیاد است و می‌توان در حد معقولی آنها را پذیرفت.
  • نگاهی به فیلم «اژدها وارد می‌شود»
    آوینی فیلم - «اژدها وارد می‌شود» با حواشیش به نظر فیلمی عجیب و غریب می‌آید؛ اما واقعیت آن است واکنشها نسبت به فیلم از جبهه‌های مختلف به مراتب از خود فیلم عجیب‌تر است. فیلمی که بر پایه یک ناسازه و گزاره‌های دو شرطی کاذب است؛ به مثابه حقیقت پنداشته شده است.
  • بی سر و سامان!
    «بارکد» نه تنها انواع نشانه های سخیف و غیر خانوادگی را در درون موضوعی به هم ریخته دارد، بلکه در فرم نیز مانند آثار اخیر این فیلمساز دچار نوعی ولنگاری است و فیلمساز بدون توجه و درک سینما می خواهد از طریق مسیری به ظاهر مدرن، اثر مشوش خود را زیبا جلوه دهد.