شماره مطلب : 11942
زمان انتشار : 94/1/24 - 11:39 2015/4/13
رسول ملاقلی پور از جنس فیلم هایش بود. بی تکلف و با زبانی نقادگونه به دنبال طرح مساله ای دردناک در تلاش بود و در پی آن که شاید بتوان از دریچه لنز و دوربین به راهکاری مناسب رسید.
مصاحبه با علی ملاقلی پور به بهانه بزرگداشت مرحوم رسول ملاقلی پور و رونمایی از فیلم قندون جهیزیه در جشنواره سما

باید به سمت آثاری حقیقت جویانه رفت

رسول ملاقلی پور از جنس فیلم هایش بود. بی تکلف و با زبانی نقادگونه به دنبال طرح مساله ای دردناک در تلاش بود و در پی آن که شاید بتوان از دریچه لنز و دوربین به راهکاری مناسب رسید.

گروه سینمایی آوینی فیلم ، حالا پسرش، علی ملاقلی پور هم که برگرفته از مکتب پدر است، همان نگاه بی ریا و با صراحت را به ارث برده است. این را در خلال مصاحبه ای طولانی دریافتم و گاه چهره پدر را در پسر تجسم کردم.

رسول ملاقلی پور را جدای از زاویه پدر بودن چگونه دیدید؟

ببینید. رسول ملاقلی پور بیشتر از همه یک فیلمساز بوده است و باید به عنوان یک کارگردان مورد بررسی قرار گیرد. مهم تر از همه یک انسان بود با همه خاکستری رنگ بودن و با همه بدی و خوبی هایی که داشت.

فیلمسازی که همیشه با صراحت جامعه را در آثارش نقد می کرد.

چیزی که باید به طور کلی بگویم این است که ملاقلی پور و امثال آن دوست دارند که همیشه شرایط بهتر باشد. برای همین این افراد در هر شرایطی به دنبال رسیدن به وضعیت بهتری هستند.

به نظرتان چرا فیلم های ما در این سال ها از مسیری اسلامی و ایرانی دور شده است و گرایشی غربی یافته است؟

اتفاقا  به نظرم راهکارهای ما دارد به سمت چپ گرایی می رود. من چند سال پیش هم گفتم که در این سال ها گرایش به سمت تفکرات غیر اسلامی و چپی افزایش یافته است.

مهم نیست که به شرق گرایش یافته و یا غرب. مهم این است که از نشانی حقیقت خواه دور شده است.

آفرین. همین که می گویی درست است. ما باید به دور از شرق و غرب به سمت فرهنگ خودمان باشیم. همان حقیقتی که در واژه اسلام است، یعنی تسلیم شدن در راه حق. اصلا شهید سید مرتضی آوینی برای چه به چنین جایگاهی رسید؟ برای این که به نظرم محقق بود و به دنبال پیمایش در مسیر حق بود. از این لحاظ جشنواره ای با معیار اسلامی باید به سمت آثاری حقیقت جویانه برود.

خیلی منصفانه بگو که به نظرت رسول ملاقلی پور تا چه حد به سمت کشف حقیقت در حرکت بود؟

این شخص همیشه به دنبال نور در حال پیمایش بود. برای همین معتقدم که هنرمند شدن خیلی سخت است و نمی توان به راحتی برای دیگران نسخه پیچید.

به نظرت توانست به جایگاهی که شایسته اش می باشد دست پیدا کند؟

فکر می کنم که به حقش رسید. با همه ناملایمت ها، تقدیرهایی هم شد. همین حالا هم جشنواره هایی مانند سما لطف می کنند و از او تقدیر می کنند. پدر از جایزه گرفتن خوشحال می شد و این طبیعت آدمیزاد است. متاسفانه در جامعه ما تائید و محبت کم شده و به سمت تخریب رفته است. ما سوره های قرآن را با رحمان و رحیم شروع می کنیم، اما در عمل به دنبال نفی هم هستیم. بگذاریم مانند "میم مثل مادر" عمل کنیم و به هم محبت داشته باشیم.

به نظرت سینمای ما توانسته است به بازسازی اخلاق در جامعه کمک کند؟

در مواردی فیلم هایی ساخته شدند. مثلا فیلم طلا و مس و مرهم از این جنس فیلم ها هستند. طلا و مس به دنبال این است که نشان دهد چگونه می توان در عمل به خوبی رفتار کرد و فداکاری و گذشت را به بیننده نشان می دهد یا فیلم مرهم نشان می دهد که چگونه باید از یک بیمار حمایت کرد. در سینمای شهری هم می توان فیلمی ارزنده ساخت، مانند فیلم "تاج محل" دانش اقباشاوی که به زیبایی نشان می دهد که چگونه می توان اخلاقیات را در بدترین شرایط حفظ کرد.

با وجودی که فرزند فیلمسازی مطرح بودید، پس از سال ها دستیاری اقدام به ساخت اولین فیلم بلندتان کردید؟

من سعی کردم با سال ها دستیاری و ساخت فیلم کوتاه و مستند و مطالعه کتاب های کاربردی سینما به سمت ساخت اولین فیلم بلندم بروم. در این سال ها در فیلم ها و سریال های زیادی با فیلمسازان مختلفی همکاری کردم و کار یاد گرفتم. بعد دیدم که مشکل من نوشتن فیلمنامه است و رفتم کتاب های فیلمنامه نویسی را هم خواندم.

پدر هم از همین مسیر و از طریق غریزه ای خلاقانه به سمت فیلمسازی رفت.

رسول ملاقلی پور در ابتدا از عکاسی جنگ شروع کرد و بعد هم به تدریج فیلم های کوتاهی ساخت و کسب تجربه کرد. پدر می گفت قبل از ساخت فیلم کوتاه و اولین فیلم اش، رفته جلوی دانشگاه و چند کتاب فیلمنامه خریده بود و از روی آن ها به تحلیل فیلمنامه و چگونه نوشتن رسید.

چرا برای اولین فیلم بلندتان به سمت موضوعی دفاع مقدسی نرفتید؟ اصلا تمایلی در این خصوص دارید؟

به نظرم الان ضرورت جامعه بیشتر به سمت سینمای اجتماعی است. نمی گویم که فیلم دفاع مقدسی نسازیم. به نظرم حتی سالی یک بار هم که شده باید فیلمی خوب در زمینه دفاع مقدس ساخت و همه را به دیدن آن کشاند. حقیقت اش چند وقتی است که شخصی به من گفت که چگونه می توانی با اندوخته هایت در آن دنیا دفاع کنی و فکر می کنی چگونه با فیلم هایت در ذهن کسی خدشه وارد نخواهی کرد؟ از آن به بعد خیلی می ترسم برای فیلمسازی.

فیلم قندون جهیزیه را برای اولین بار در جشنواره فیلم سما رونمایی خواهید کرد. چه شد که این فیلم از جشنواره فجر کنار گذاشته شد؟

من فیلم اول هستم و ادعایی ندارم. فعلا هم زیاد علاقمند نیستم در مورد کنار رفتن قندون جهیزیه از جشنواره فجر صحبت کنم. اما به نظرم وقتی فیلمی برگزیده می شود باید اتمسفری از فضای فیلم و فیلمساز به دست بیاید. من 8،7 فیلم بیشتر در جشنواره ندیدم و نمی توانم به طور قطعی در مورد جشنواره صحبت کنم. البته در این شرایط اگر فیلم معمولی هم بسازی اعتماد به نفس ات بالا می رود. به نظرم بعضی ها فیلمساز نبودند و به رزومه افراد توجه نشد. این را هم نمی گویم که فیلم من جزو بهترین ها بوده است که اینطوری نیست. من از جشنواره سما واقعا تشکر می کنم که به فیلم من لطف داشتند و خوشحالم که فیلم قندون جهیزیه را برای اولین بار در این جشنواره نشان می دهم.

چگونه به طرح و فیلمنامه قندون جهیزیه رسیدید؟

2 سال پیش طرحی نوشتم و به آقای سعید سعدی و دوستانی دیگر مانند دکتر شجاعی دادم. طرح را دوست داشتند و گفتند با همین طرح باید به دنبال سرمایه گذار بود. فیلم قندون جهیزیه به ظاهر در مورد مستاجری است که مهلت قراردادش تمام شده و نمی خواهد از آن خانه برود. اما من در میان این فیلم به نقد رسانه و شاید خودم پرداخته ام. من در قندون جهیزیه نقد همه چیز کرده ام و فیلم نگاهی انتقادی را با فضای طنز بیان می کند.

همان نگاه حقیقت خواه را در فیلم اول تان لحاظ کردید؟

بله. حرف من در قندون جهیزیه این است که رسانه ها هرکدام از نگاه خود حقیقت را تعریف می کنند، در صورتی که حقیقت با تلاش انسان ها به دست می آید.

اما رسانه ها و البته سینما می تواند خود چراغی برای مخاطب در پیمایش مسیر باشد.

این در صورتی است که هنرمندی که پشت دوربین است، ظرفیت این مساله را داشته باشند.

شاید هم اثر، مخاطب را از حقیقت دور کند. متاسفانه برخی ها فکر می کنند که حقیقت را یافته اند. باز هم دست آن ها درد نکند که بعد از سال ها آمدند و به اشتباه خود پی بردند. در صورتی که بعضی ها همچنان اشتباه خود را سال ها است که دنبال می کنند.

فیلم قندون جهیزیه در چه شرایطی قرار دارد؟

فیلم پروانه نمایش گرفته است، اما زمان اکران آن مشخص نیست. من همه تلاش خودم را می کنم که در زمان مناسب فیلم را اکران کنم. متاسفانه فیلم قندون جهیزیه را خیلی کوچک فرض کردند، اما شک نکنید که این فیلم جزو پر فروش ترین ها خواهد بود.انتهای پیام ./

اضافه کردن دیدگاه جدید