شماره مطلب : 16067
زمان انتشار : 94/12/5 - 08:53 2016/2/24
آوینی فیلم _ پیشکسوتان موسیقی در چه درجه و چرخه ای دسته بندی می شوند؟ آیا آن ها که طبق معمول مویی سپید کردند و نام استاد هنر بر آن ها وصل شده است! چنین پنداشته می گردند و یا استاد بودن از جنبه و نگاه شخص مسئول مربوطه به افرادی همراستا با قالب فکری‌اش خطاب خواهد شد؟!

دور زدن قانون در موسیقی با عنوان «پیشکسوت»/فرار رو به جلوی دولت در برخورد با آثار هنری/ وزارت ارشاد و ایجاد هزینه برای دستگاه‌های قضایی

آوینی فیلم _ پیشکسوتان موسیقی در چه درجه و چرخه ای دسته بندی می شوند؟ آیا آن ها که طبق معمول مویی سپید کردند و نام استاد هنر بر آن ها وصل شده است! چنین پنداشته می گردند و یا استاد بودن از جنبه و نگاه شخص مسئول مربوطه به افرادی همراستا با قالب فکری‌اش خطاب خواهد شد؟!

شنیده ها حاکی از آن است که در حوزه موسیقی قرار است از این پس آثار خوانندگان مطرح سینمای ایران از لیست نظارت در شورای موسیقی خارج شود و دلیل این مساله حرمت گذاری به پیشکسوتان این عرصه عنوان شد! این خبر تعجب برانگیز یک خطی مانند همیشه می تواند نزد اهالی خردمند فتح بابی باشد برای نگاهی قابل تامل تا از ورای ظاهر امر به مسائل پشت پرده خبر نظر بیفکنند و دلیل این امر و تبعات آن و چرایی ایجاد آن را به تحلیل درآورند.
در این خصوص لازم به پاسخگویی و بررسی های کارشناسانه ای است که اصولا پیشکسوتان امر در چه درجه و چرخه ای دسته بندی می شوند؟ آیا آن ها که طبق معمول مویی سپید کردند و گرهی درافکندند و نام استاد هنر بر آن ها وصل شده است! چنین پنداشته می گردند و یا استاد بودن از جنبه و نگاه شخص مسئول مربوطه به افرادی همراستا با قالب فکری وی و یا دسته سیاسی مورد نظرش خطاب خواهد شد؟!اگر چه این نوع پرده پوشی قرار است از طریق فهرست در حال تهیه وزارت ارشاد از پرده و افراد مربوطه به لیست درآیند، اما باید اذعان کرد که این نوع دسته بندی موجب نوعی تشکیک نگاه نزد هنرمندان و مخاطبان خواهد شد.
مساله دیگر این است که نبود مجوز نزد برخی، نوعی آزادی بی قید و شرط برای ترانه سازی و آهنگسازی و خوانش برخی مضامین را به دور از نگاه رسمی کشور دامن زده و امکان ورود برخی افراد در جهت خلاف اشعار اخلاقی را سبب ساز خواهد شد و تبعات ناگواری را در چرخه ای طولانی فراهم می سازد.
اما اگر کمی آن سوتر را بجوییم، به بحثی خواهیم رسید که از ابتدای دولت یازدهم در گوشه و کنار توسط برخی متولیان امر و برخی هنرمندان مطرح شد و آن دور شدن از ساز و کار قانونی در خصوص اعطای مجوز برای فعالیت هنرمندان بوده است و البته بیشتر از همه در حوزه کتاب این مساله از سوی نویسندگان مطرح شد و توسط رسانه های وابسته به جریان اصلاحات در طی یادداشت ها و گفت و گوهایی دامن زده شد تا دیگر مراحل قانونی نظارت بر محتوای آثار و ایجاد ممیزی در آثار هنری و ادبی از شکل رایج خود خارج شود و رویه ای از نگاه آزادانه خالق آثار را در پیش گیرد و این مساله که در جهت مانور سیاسی دولتمردان برای ایجاد طرفدار نزد اهالی هنر و ادب بوده است در حالی عنوان شد که با وجود محدودیت های موجود شاهد انواع رمان ها و داستان های غیراخلاقی و نشانه گذاری های شرم آور در آثار سینمایی به خصوص از نوع کمدی سخیف و نیز وضعیت ناهموار آثار نمایشی هستیم و در صورت از بین رفتن چرخه نظارت باید شاهد هر نوع وضعیت ناهنجاری باشیم که جمع کردن آسیب های آن با یک بیانیه و جریمه مسئول مربوطه و از این قبیل مسائل قابل حل نخواهد بود و تبعات ناگواری به دنبال خواهد شد.
از سویی این نوع شرایط برخورد با آثار هنری را باید به نوعی فرار به جلوی دولت در پس زدن اختیارات خود به دستگاه های دیگر قضایی دانست تا هم از انتقادات حاصله از سوی هنرمندان به دلیل ممیزی های ناگزیر دور شود و هم در برابر انتقادات دلسوزان واقعی نظام خود را تبرئه سازد.
در این خصوص سرپرست دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دلیل توجه ویژه به پیشکسوتان و نامداران عرصه موسیقی در خصوص عدم وجود ممیزی را نگاهی بر خاسته از آموزه های آیینی این سرزمین و از جمله مطالبات منطقی فعالان این هنردانست! و این در حالی است که مساله نظارت بر آثار ارتباطی به پیشکسوتی هنرمند ندارد و ساز و کار کسب مجوز در همه فعالیت ها مساله ای قابل پذیرش خواهد بود و اگر با این نگاه مضحکانه برخورد کنیم باید به کلیه افراد باسابقه رشته های دیگر هنری بدون توجه به نوع تفکرشان، مجوز لازم برای ساخت اثر را اهداء کرد! این نوع نگاه که براساس تصمیماتی بدون تحلیل کارشناسانه و تنها به عنوان مانور سیاسی در آستانه انتخابات مطرح می شود، شائبه عدم وجود سرنخی از تصمیمات شاخص و کلان نگر را در حوزه فرهنگی امروز بیشتر می کند و نیاز است از سوی دغدغه مندان راستین نظام با این گونه مسائل برخوردی واقعی شود.

منبع: سراج 24

اضافه کردن دیدگاه جدید