شماره مطلب : 16760
زمان انتشار : 95/2/29 - 13:56 2016/5/18
آوینی فیلم - فیلم «بدون مرز» آن چنان که در ماهیت آن و انتخابش در گروه ارزنده «هنر و تجربه» آمده است، اثری است متفاوت در نوع بیان و روایت که این مساله نه از عیوب این اثر بلکه از ویژگی های آن به شمار می رود.
سفر به جهان ناشناخته ها

نگاهی به فیلم «بدون مرز» به بهانه اکران در سینماهای «هنر و تجربه»

آوینی فیلم - فیلم «بدون مرز» آن چنان که در ماهیت آن و انتخابش در گروه ارزنده «هنر و تجربه» آمده است، اثری است متفاوت در نوع بیان و روایت که این مساله نه از عیوب این اثر بلکه از ویژگی های آن به شمار می رود.

گروه فرهنگی «ِآوینی فیلم»- مرتضی اسماعیل دوست: پس از مدت ها انتظار فیلم قابل توجه «بدون مرز» وارد چرخه اکران سینماهای «هنر و تجربه» شد و از این رو فضایی جدید بر سینمای تجربی ایران نشسته است. تازگی از این جهت که مدتی است گروه سینمایی «هنر و تجربه» از ماهیت تجربه گرای خود در فرم و نوع روایتی هنری خروج یافته و هر نوع فیلمی به ظاهر دورمانده از جریان اصلی اکران وارد بدنه آن شده و این مساله موجب گسست در تعریف اساسی از سینمایی هنری و تجربی شده است. آثاری که چندان راهی به نگاهی فرم گرایانه و یا تجربه بیان سینمایی غیر متعارف از زبان سینمای تجاری را ندارند و حتی دچار معضلات بسیاری برای بیان سخن خود هستند. اما فیلم «بدون مرز» بدون لکنت به بیان آن چه به دنبالش بوده است، حرکت می کند و امیر حسین عسگری، فیلمساز جوان این فیلم با قالب بصری مناسبی که برای اثر خود در نظر گرفته، می تواند راهی مطمئن را به سمت نوع روایت متمایز اثر دنبال کند. از این رو به تصور افرادی که هیچ قرابتی با مفاهیم سینما و انواع مختلف فیلم های سینمایی ندارند، این فیلم متهم به کندی در ریتم و پیچیدگی در روایت و فقدان لحن شده که با برخورداری از اطلاعاتی سینمایی می توان در قامت نگاهی متفاوت از چنین عقیده ای ورود یافت.

فیلم «بدون مرز» آن چنان که در ماهیت آن و انتخابش در گروه ارزنده «هنر و تجربه» آمده است، اثری است متفاوت در نوع بیان و روایت که این مساله نه از عیوب این اثر بلکه از ویژگی های آن به شمار می رود. فیلمی که به دنبال زبانی بصری به جای ایجاد روایتی دیالوگ محور بوده و نوع چیدمان عناصر و نشانه ها در آن در راستای رسیدن به منظری از هم کیشی مخاطب با شخصیت اصلی فیلم می باشد؛ پسربچه ای که از کناره کشتی به گل نشسته روزگارش می خواهد خود را و هویت خود را بشناسد و در واقع لوکیشن ابزاری مهم در تکمیل نگاه شخصیت در فیلم بوده و تنهایی ها، دورماندگی ها و فاصله عمیق نگاهش را با جهان زیست پیرامون منعکس می کند. در واقع لوکیشن داخل کشتی، برای پسر نوجوان فیلم حکم غاری تنها است که در آن می توان هویت را از میان انواع تاریکی های روزگار جست و صید ماهی بهانه ای می شود برای شکار لحظه، نگاه و مفهوم زندگی چنان که ورود شخصیت دیگر فیلم که حالتی رازگونه از هویت او وجود دارد، تکمیل کننده پازل هویت یابی اثر در بستر موقعیتی بسته، تنگ و دورافتاده است. فضای مخوفی که بارها در آثار زیبا و به یادماندنی سینمای جهان به یاد مانده و فیلم های قابل توجهی چون «دور افتاده» و «درهای آهنین» با توصیف موقعیت گرفتار آمده قهرمان فیلم با طبیعت داخلی و خارجی ساخته شده است.

فیلم «بدون مرز» سودای جهانی جست و جوگرایانه برای قهرمان خود می آفریند؛ از مواجهه با موقعیت هایی که نقش پسرانه او را تبدیل به وجهی مردانه می سازد و در این سیر قهرمان قصه به جهان ناشناخته ها، مفهوم جنگ در برابر صلح با حضور کاراکترهای ورود یافته در کشتی رخ می نمایاند که وجه دیگر چالش آدمی برای رسیدن به جهان آگاهی را مورد سنجش قرار می دهد. امیرحسین عسگری با توجه به جنس روایی خاص فیلم که مبتنی بر نشانه های بصری به جای گفتاری است، سعی داشته تا با فضاسازی مناسب، حسی رمزگونه و تنش زا به بیننده بخشیده و موقعیت شخصیت اصلی فیلم را نمایان سازد. در این میان عنصر صدا به عنوان گزینشی مهم در دایره نگاه سازنده قرار داشته تا تکمیل کننده حس بصری فیلم باشد. فیلم «بدون مرز» با توجه به انواع نشانه های حسی که از طریق نشانه های سینما منتقل می کند اثری متمایز و در عین حال موفق در سینمای ایران است.

انتهای پیام/

 

اضافه کردن دیدگاه جدید