شماره مطلب : 16929
زمان انتشار : 95/3/22 - 10:10 2016/6/11
ما متولدین دهه ای هستیم که پُر از اتفاقات خاص بوده است و بچه های دهه 50 در واقع همراه با رخدادهای مهمی بزرگ شدند. در آن دوران شاهد تجاوز جنگی عراق به ایران بودیم که 8 سال طول کشید و بخش مهمی از زندگی ما بود که سال های جنگ بر زندگی مان سایه انداخته بود و مردم کشورمان به دنبال دفاع از سرزمین خود بودند.
زبان بصری فیلم مورد توجه مخاطبان است

گفت و گوی «آوینی فیلم» با امیرحسین عسگری، کارگردان فیلم «بدون مرز»

ما متولدین دهه ای هستیم که پُر از اتفاقات خاص بوده است و بچه های دهه 50 در واقع همراه با رخدادهای مهمی بزرگ شدند. در آن دوران شاهد تجاوز جنگی عراق به ایران بودیم که 8 سال طول کشید و بخش مهمی از زندگی ما بود که سال های جنگ بر زندگی مان سایه انداخته بود و مردم کشورمان به دنبال دفاع از سرزمین خود بودند.

گروه فرهنگی «آوینی فیلم»- مرتضی اسماعیل دوست: فیلم «بدون مرز» که جوایز معتبر داخلی و بین المللی از فجر تا توکیو را دارد چند روزی است که در گروه سینمایی «هنر و تجربه» به اکران درآمده است. فیلمی که برخلاف بسیاری از آثاری که به شکلی اشتباه در این گروه سینمایی اکران می شوند، به معنای واقعی تجربه گرایانه است و مبتنی بر فرمی تجربی که خلاقیت های بصری قابل توجهی در کنار موضوع مهم انسانی در خود دارد. از این رو با امیرحسین عسگری، کارگردان جوان و با استعداد فیلم «بدون مرز» گفت و گویی صورت دادم که در ادامه تقدیم می گردد.

چگونه به موضوع انسانی فیلم «بدون مرز» برای اولین فیلم خود رسیدید؟

هر اثری براساس نوع نگاه و زاویه تفکر و تجربیات سازنده اش حاصل می شود و برای من هم که دوران مهمی از نوجوانی های خود را به دلیل شغل پدر در مناطق جنگی زندگی کردم، مساله جنگ بسیار مهم بوده و دوست داشتم آن اندیشه را به شکل سینمایی دربیاورم.

آن دغدغه های نوجوانانه که سال ها در وجودتان مانده است، براساس چه زاویه نگاهی به شکلی سینمایی درآمد؟

ما متولدین دهه ای هستیم که پُر از اتفاقات خاص بوده است و بچه های دهه 50 در واقع همراه با رخدادهای مهمی بزرگ شدند. در آن دوران شاهد تجاوز جنگی عراق به ایران بودیم که 8 سال طول کشید و بخش مهمی از زندگی ما بود که سال های جنگ بر زندگی مان سایه انداخته بود و مردم کشورمان به دنبال دفاع از سرزمین خود بودند. به هر حال در دوران کودکی و نوجوانی مسائل و رخدادها بر ذهن و وجود آدمی نقشی پُر رنگ دارد و برای من هم همین بوده است، به خصوص این که پدرم نظامی بود و در طی سال های جنگ خیلی به اتفاقات مربوطه نزدیک بودیم و در سال های موشک باران که شاید برخی ها از مناطق جنگی دور می شدند ما به این شرایط نزدیک تر می شدیم! از این جهت ناخود آگاه بیشتر با صدای آژیرها و خاموشی ها و رفتن به پناهگاه ارتباط داشتیم و بیشتر از دیگران عبور هواپیماهای جنگی را بالای سر خود دیدیم و بیشتر در اطراف مان شاهد شهادت ها بودیم. از این نظر واژه های جنگی برای من خیلی اساسی تر درآمد، چرا که وقتی دوستم را ناگهان در این میان از دست دادم مساله برایم بسیار مهم تر شد .

فیلم «بدون مرز» براساس فرمی تجربی و مبتنی بر روایتی بصری ساخته شد. این نوع فضاسازی چگونه شکل گرفت؟

براساس آن چه موضوع فیلم بوده است، فرم فیلم را انتخاب کردیم و خوشبختانه زبان بصری فیلم در جشنواره های مختلف نزد مردم مورد توجه قرار گرفت چرا که به نظرم سینما از طریق قلب ها می تواند نفوذ کند و «بدون مرز» با وجود کم دیالوگ بودن سعی دارد از طریق تصویر و روایتی انسانی نگاه خود را منعکس سازد. وقتی شما به سراغ نگارش فیلمنامه ای می روید براساس در نظر گرفتن تمی است که براساس آن به یک سه خطی می رسی که برایت جذاب می شود و در بهترین شکل منجر به دریافت مناسب ایده ات نزد مخاطبان می شود تا به همان نگاهی که نویسنده و فیلمساز به دنبالش بوده است، نزدیک شوند.

می توانید به بخشی از این گرایش های مخاطبان در جشنواره های خارجی اشاره کنید.

ما در جشنواره های مختلفی مانند توکیو، هنگ کنگ، صوفیه، هارتلند آمریکا و ریاست جمهوری روسیه شرکت کردیم و همذات پنداری مخاطبان خارجی با فیلم را بارها در جشنواره های مختلف دیدم و احساس کردم که مسیر درستی را انتخاب کردم. مثلا در جشنواره توکیو اتفاق خاصی که افتاد هنگامی بود که با مخاطبان خارجی صحبت می شد و آن ها دقیقا به همین جنگ افروزی برخی از قدرت طلبان اشاره داشتند و عنوان می کردند که برخی از سربازان همچون ابزاری در خدمت قدرت طلبان هستند.

فیلم «بدون مرز» جایزه ویژه هیئت داوران بخش نگاه نو جشنواره فجر را به دست آورد و در جشنواره های بین المللی هم مورد توجه قرار گرفت به نظرتان این فیلم قابلیت رسیدن به نگاه مخاطب ایرانی در اکران را هم دارد؟

فیلم «بدون مرز» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران می شود و می تواند تماشاگران خود را پیدا کند. من از تولد این گروه خیلی خوشحالم به دلیل این که فضای مناسبی برای اکران فیلمسازانی ایجاد شده که معمولا در اولین ساخته های خود به دنبال تجربیات و فرم های متفاوت و شخصی تری هستند.

از این رو امید دیده شدن فیلم «بدون مرز» در شکل چرخشی اکران «هنر و تجربه» بیشتر خواهد بود.

بله، همین طور است. گروه «هنر و تجربه» فضای مناسبی را در اختیار فیلمسازان اولی قرار داده تا با دست باز به سراغ ایده های متفاوت خود بروند و امیدوار برای دیده شدن فیلم شان حتی به شکلی محدود باشند. چنین شرایطی در همه جای جهان وجود دارد که فیلم های خاص تر تحت اکران های ویژه ای قرار می گیرند. من معتقدم فیلم «بدون مرز» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» به دلیل روزهای بیشتری که در اختیار دارد دیده خواهد شد و مخاطب خود را پیدا خواهد کرد. البته به نظرم به تدریج سینمای «هنر و تجربه» باید به سمتی برود که فقط در اختیار مخاطبان خاص نباشد و خاستگاهی عمومی تر بیابد و کم کم به جذب مخاطبان مختلف درآید که این موضوع به شکل های مختلفی می تواند گسترده شود که از افزایش تبلیبغات تا اختصاص سالن های بیشتر خواهد بود و امیدوارم طی سال های آینده گروه «هنر و تجربه» هم با تجربه تر شود.

انتهای پیام/

اضافه کردن دیدگاه جدید