شماره مطلب : 18001
زمان انتشار : 95/9/3 - 09:12 2016/11/23
من بعید می دانم که مراسمی بزرگتر از 25 میلیون نفر در هیچ کجای جهان شکل بگیرد و برای همبن عنوان بزرگترین گردهم آیی را دارد. ظاهر این مراسم شاید به گونه ای باشد که برنامه ای برایش وجود ندارد و در واقع همین طور هم است که انگار همه چیز خود به خود آماده برای زائران می شود.
گفت و گوی «آوینی فیلم» با بهرام عظیمی درباره حال و هوای کاروان اربعینی «چهل چراغ»

همه عظمت و قدرت در راهپیمایی اربعین است

من بعید می دانم که مراسمی بزرگتر از 25 میلیون نفر در هیچ کجای جهان شکل بگیرد و برای همبن عنوان بزرگترین گردهم آیی را دارد. ظاهر این مراسم شاید به گونه ای باشد که برنامه ای برایش وجود ندارد و در واقع همین طور هم است که انگار همه چیز خود به خود آماده برای زائران می شود.

گروه فرهنگی «آوینی فیلم»: کاروان عاشقان حسین(ع) به راه افتاد .با کوله باری از ارادت و با قلبی سرشار از کسب معرفت از میراث دار انسانیت و مظهر مردانگی. و این گونه بود که «چهلچراغ» ی ها مشرف به حرم دوست شدند. در کاروان اربعینی یاران «چهلچراغ» شخصیت های برجسته و فرهیختگان گرانقدری حضور داشتند از مدیر عامل فارابی تا مسئولان صدا و سیما و از تهیه کنندگان تاثیرگذار سینمان ایران تا نویسندگان چیره دست و بازیگران شناخته شده ای که هر یک نگاهی مشترک را جست و جو می کردند رو به سوی حریم دلدادگی و سر نهادن به حرم اخلاص و بندگی. در کاروان «چهلچراغ»ی ها فارغ از هر میزان شهرت و مقام آن چه مهم بود عشقی مالامال از حسینی شدن بود که در مسیر زیارت بی هیچ نقش و نمای ظاهری به نقشی هنرمندانه و خالصانه درآمد. از میان زائران هنرمند کاروان «چهلچراغ» گفت و گویی مفصل با بهرام عظیمی، نویسنده و طراح و کارگردان برجسته سینمای انیمیشن داشته ایم که تقدیم نگاهتان می شود.

مبنای شکل گیری سفر زیارتی تان به سوی کربلا چگونه بود و چند روز به طول انجامید و چه مراحلی داشت؟

کاروان هنرمندان «چهلچراغ» در حدود 5 روز پیش از اربعین راهی سفر برای تشرف زیارت کربلا شد. در حقیقت ما 4 روز و 3 شب در نجف و کربلا بودیم. تیم هنرمندان شامل 46 نفر از افراد بازیگر و مجری و تهیه کننده و نویسنده بودند که برخی ها چهره های آشنایی برای مردم هستند اما همه آن ها از عوامل شناخته شده در حوزه های مختلف هنری می باشند. برخی از اعضای گروه همراه با خانواده خود آمده بودند و بخشی از کاروان را هم مسئولان جشنواره «چهلچراغ» تشکیل می دادند و در کل گروه بسیار همراه و خوبی را در این سفر داشتیم.

وضعیت سامان دهی کاروان زیارتی «چهلچراغ» چگونه بود و با توجه به این که امسال مراسم اربعین بسیار گسترده برگزار شد، در این کاروان دچار معضلاتی شدید؟

حقیقتش یکی از مسائلی که برای ما هنرمندان پیش از سفر خیلی مهم و پرسش برانگیز بود همین مساله سامان دهی بود. چون بسیاری از ما برای اولین بار بود که در چنین مسیری قرار می گرفتیم و همیشه فکر می کردیم که در مسیر پیاده روی اربعین با این همه جمعیت چگونه می توان هماهنگی کرد. البته برخی از دوستان کاروان چندین بار به سفر کربلا رفته بودند و حتی به زبان عربی تسلط داشتند اما برای ما که معمولا در تهران و در جشنواره های مختلف حضور می یابیم این سفر تجربه خاصی بود. من این جا در کمال صداقت باید عنوان کنم که یکی از مزیت های کاروان اربعین «چهلچراغ» همین سامان دهی مناسب اعضای گروه بود که با توجه به همه شلوغی ها و اتفاق هایی که از اخبار می شنیدیم به هیچ وجه مشکلی برای گروه کاروان پیش نیامد و همه چیز در کمال مدیریت دنبال شد. با وجودی که در این ایام شاهد شلوغی های بسیاری بودیم و برخی ها حتی نتوانستند به کربلا ورود پیدا کنند، برنامه ریزی این سفر انقدر مناسب و موثر بود که به هیچ وجه مشکلی برایمان پیش نیامد.

مسیر پیاده روی اربعین را چگونه توصیف می کنید و خاطره خاصی برایتان شکل گرفت؟

این سفر پُر از زیبایی بود و واقعا نمی توان همه احساس درونی خود را به درستی منتقل کنم. ما حدود 5 ساعت پیاده روی از مسیر نجف به کربلا داشتیم و بعد هم یک مسیری را با اتوبوس رفتیم که مقداری جلوی ما را گرفتند اما مجوزها و برنامه ریزی ها به شکلی بود که همه مسائل حل شد. خوشبختانه همه چیز خوب پیش رفت و شاهد صحنه های انسانی در این سفر بودیم. با توجه به این که بسیاری از اعضای گروه برای اولین بار آمده بودند برایشان تماشای این اتفاقات جالب توجه بود. هدف همه ما رسیدن به بارگاه امام بود. البته این که چگونه بخواهیم وارد حرم شویم هم مساله دیگری است. ما همیشه زائران را در نزدیکی حرم از تلویزیون می دیدیم و همیشه برایم جای سوال بود که این همه زائر با آن ازدحام کربلا چگونه سامان پیدا می کنند. اما جالب است که بگویم به محض این که ما به آن جا رسیدیم وارد فضایی فراتر از تصور خود شدیم چرا که انقدر مشتاقان امام که اکثرا هم ایرانی هستند در آن جا خدمات ارائه می دهند که هیچ کمبودی احساس نمی کنید.

یکی از مفاهیمی که در گردهم آیی عظیم اربعین حسینی شکل می گیرد رسیدن به روحی واحد از اتحاد مسلمانان جهان است. به نظرتان دلیل این همدلی شکل یافته براساس وحدت مسلمانان بوده است؟

درست است که بیشتر کسانی که در مسیر کربلا سرویس ارائه می دهند ایرانی هستند اما واقعا نباید از مهربانی و میهمان دوستی عرب ها غافل شد که با جان و دل کمک می کنند. همه زائران کربلا، مسلمان و شیعه هستند و حتی در ظاهر هم شکل همانندی پیدا می کنند و تبدیل به امت واحده می شوند و این به دلیل فضای معنوی کربلا است که نوع خوردن تا لباس پوشیدن و رفتار همه آدم ها یکی می شود. این خیلی جالب است که هیچ برتری حتی در ظاهر هم میان افراد وجود ندارد. در مسیر راهپیمایی اربعین واقعا شکوه عجیب و غریبی را احساس می کنید که خیلی درونی است و نمی توان همه ابعادش را بیان کرد. ببینید، هر وقت تصاویری از مکان های زیارتی ایران مانند حرم امام رضا(ع) و حضرت عبدالعظیم(ع) و یا جمکران را مشاهده می کنیم همیشه تنها جمعیت را می بینیم اما از این که بدانیم این زائران از کجا آمده اند را نمی دانیم. فرق زیارت کربلا در نشان دادن مسیر پیاده روی آن است که شکوه مراسم اربعین را به بهترین شکل نشان می داد. همه عظمت و قدرت در همین راهپیمایی است که آدم همه چیز را متوجه می شود.

به دلیل همین عظمت عنوان بزرگترین گردهم آیی بشری را بر آن نهاده اند!

بله، من بعید می دانم که مراسمی بزرگتر از 25 میلیون نفر در هیچ کجای جهان شکل بگیرد و برای همبن عنوان بزرگترین گردهم آیی را دارد. ظاهر این مراسم شاید به گونه ای باشد که برنامه ای برایش وجود ندارد و در واقع همین طور هم است که انگار همه چیز خود به خود آماده برای زائران می شود.

چه فضای روحی را هنگامی که وارد حرم امام حسین(ع) شدید، تجربه کردید؟

من نمی خواهم مانند برخی کلیشه ها صحبت کنم اما واقعا در آن جا فضای خاصی را تجربه می کنید. البته از چند خیابان قبل از حرم چنان با جمعیت زائر همراه می شویم که به نوعی ورود پیدا کرده ایم اما هنگامی که رسیدیم نیز شاهد صحنه های خوبی خواهیم بود. حقیقتش خیلی ها بودند که از من خواستند در این سفر برایشان دعا کنم و انقدر زیاد بودند که من فکر می کردم در آن شلوغی وقتی وارد حرم بشوم اسمشان را فراموش می کنم. چون خودم هنگامی که زائری به من می گفت تو را در حرم دعا کردم چندان اطمینانی به انجام این کار نداشتم! اما واقعا چنان فضایی در حرم حاکم بود که اسم همه افرادی که طلب دعا داشتند را به یاد آوردم و برایشان دعا کرده و چند رکعت نماز خواندم. حتی در حرم برخی از افرادی که فکرش را هم نمی کردند مانند همسایه هایمان را هم دعا کردم. چون که فضایی در حرم وجود دارد که با آن همه جمعیت احساس می کنی که خداوند خیلی خوب صدایت را می شنود و به شدت امید به این داری دعایی که کردی مورد قبول واقع می شود. در آن شرایط احساس می کنی که خیلی از کارهای لازم را انجام ندادی و یا این که برخی کارهای اشتباه را انجام داده ای. در واقع آن فضا باعث می شود که از کارهای اشتباهت عذرخواهی کنی.

پس سرشار از احساسی خالصانه و بی آلایش شده اید و روحتان جلا گرفته است!

یک نکته ای که من دوست دارم در این جا اعلام کنم درباره اظهارنظرهای ناصواب برخی افراد است که تهمت هایی را به ما می زنند که این هنرمندان برای استفاده از رانت های خاصی وارد راهپیمایی اربعین شدند! من این جا اعلام می کنم که من این گونه آدم ها را نمی بخشم که به این راحتی تهمت می زنند. من که در آن جا با دوربین شخصی خودم عکس نگرفتم که در شبکه های اجتماعی قرار دهم! و اصلا نه اهل اینستاگرام بوده و نه در تلگرام حضور دارم. حالا عکس ها و اخبار این سفر را در اینترنت گذاشته اند که می تواند موجب جریان مثبتی هم در انجام کارهای معنوی باشد. یک انتقاد دیگری هم که داشتم درباره لزوم انجام موارد بهداشتی در این سفر است که متاسفانه خیلی ها نظافت را رعایت نمی کنند و این مهم ترین معضل این سفر است. در حالی که در اسلام به پاکیزگی سفارش شده است و در آن هوای گرم و غبارآلود لازم است تا یکسری نکات بهداشتی رعایت شود. متاسفانه عدم رعایت موارد بهداشتی باعث شده که بنده و برخی دیگر از زائران دچار بیماری شوند چون برخی ها بیمار بوده و رعایت نکات لازم را نکردند. به نظرم در کنار همه زیبایی ها این گونه افراد به این سفر ارزنده آسیب می رسانند و امیدوارم که این موضوع توسط زائران رعایت شود چرا که در آن فضای پاک لازم است که با بدنی تمیز ورود پیدا کنیم.

اضافه کردن دیدگاه جدید