شماره مطلب : 18365
زمان انتشار : 95/10/15 - 17:15 2017/1/4
به دنبال تحقیقاتی مبنی بر علت خشکسالی تالاب جازموریان بودم که فهمیدم دلیلش بستن سد روی حلیل رود است که تبعاتی داشته است. برای همین به این منطقه و روستاهایی که دچار خشکسالی شده و حتی خالی از سکنه شده بودند، رفتم
گفت و گو با محسن اردستانی رستمی کارگردان «نخل های بی سر» از آثار جشنواره عمار

به دنبال روایتی توریستی نبودم

به دنبال تحقیقاتی مبنی بر علت خشکسالی تالاب جازموریان بودم که فهمیدم دلیلش بستن سد روی حلیل رود است که تبعاتی داشته است. برای همین به این منطقه و روستاهایی که دچار خشکسالی شده و حتی خالی از سکنه شده بودند، رفتم
  1. گروه فرهنگی «آوینی فیلم»: جشنواره مردمی فیلم «عمار» به عنوان یکی از جریانات برآمده از تفکر جوان متعهد انقلابی حالا دیگر پس از تجربیات برگزاری شش دوره گذشته به پختگی لازم رسیده است و سطح کمی و کیفی این جشنواره در هفتمین دوره در حال برگزاری رشد قابل توجهی نشان داده است. اما جدا از وضعیت کیفی جشنواره عمار، آن چه به عنوان موضوعی مهم تر قابل بررسی و تامل خواهد بود، ایجاد تفکری سازنده نزد نیروهای متعهد و جوان کشور برای ساخت فیلم هایی ارزشی است که برگزاری سالیانه جشنواره عمار، انگیزه مناسبی برای فیلمسازان به وجود آورده است. یکی از فیلمسازانی که ریشه در «عمار» دارد و در دوره های مختلف جشنواره آثاری در این رویداد ارزنده داشته است، محسن اردستانی رستمی است که در افتتاحیه هفتمین جشنواره فیلم «عمار» عنوان دستکش «ننه عصمت» را که به سازندگان اثرگذار جشنواره اختصاص می یابد، از آن خود کرده است.
  2. با این بهانه به سراغ این فیلمساز جوان و با انگیزه جشنواره «عمار» رفتیم و درباره ساخت مستند «نخل های بی سر» که در این دوره از جشنواره عمار شرکت دارد به گفت و گو پرداختیم. محسن اردستانی رستمی درباره انگیزه های ساخت «نخل های بی سر» به «آوینی فیلم» گفت: «معضلات زیست محیطی و غفلت مسئولان دولتی در کنار نادیدگی مستندسازان می توانست بهانه های مناسبی برایم جهت ساخت مستند «نخل های بی سر» باشد. از طرفی برخی مستندسازان شبه روشنفکر در ساخته های زیست محیطی بیشتر روایتی توریستی با قاب هایی شیک از منطقه ارائه می دهند.» فیلمساز برگزیده جشنواره فیلم «عمار» در پاسخ به این که از چه زاویه ای به خشک شدن تالاب جازموریان در مستند «نخل های بی سر» پرداخته است، عنوان کرد: «لازم است مقدمه ای خدمت تان عرض کنم که من چند سال پیش به اردوی جهادی در مناطق رفته بودم و توجه ام به مناطق از طریق یکی از آشنایان که خانم دکتری است که در خارج از کشور درس می خواند، جلب شد. مطلبی درباره از بین رفتن پسری در جنوب کرمان و در منطقه کپرنشین به دلیل کمبود مواد غذایی بود. وقتی به آن مناطق رفتم و فقر شدید را ملاحظه کردم فیلمی به نام «صدای غربت» را ساختم که به دلیل فقر شدید حتی در تلویزیون پخش نشد اما با شماره تلفنی که ارائه دادیم بیش از یک میلیارد تومان بودجه جذب شد.»
  3. اردستانی رستمی که در این دوره از جشنواره «عمار»، مستند «عکسی برای ماندن» را هم دارد، درباره شرایط نامناسبی که به دلیل عدم حمایت دولت برای فیلمسازان انقلابی وجود دارد، گفت: «من به تنهایی و بدون کمک از جایی سه گانه ای درباره مناطق محروم جنوب کرمان ساختم که یکی از آن ها «نخل های بی سر» بود و هیچ کدام بازگشت مالی برایم نداشت. البته درباره مستند «صدای غربت» آقای عزیز جعفری کمک هایی کرده بود.»
  4. وی در پاسخ به این که چگونه سردار عزیز جعفری فیلم را دیده است، عنوان کرد: «برای من هم جالب بود که بدون این که خودم فیلم را نشان دهم فهمیدم که ایشان فیلم را دیده و متاثر شدند و دستوری برای حمایت داده بودند. بعدا فهمیدم که یکی از دوستان فیلم را دیده بود و به سردار نشان داده بود. این فیلم کمک های مردمی هم داشت. در سال بعد براساس محرومیت ها و ظرفیت های منطقه مستندی به نام «گنج پنهان» ساختم که در دوره گذشته جشنواره عمار لوح تقدیر بخش درون گفتمانی را گرفت و از تلویزیون هم پخش شد.» اردستانی رستمی ادامه داد: «امسال به دنبال تحقیقاتی مبنی بر علت خشکسالی تالاب جازموریان بودم که فهمیدم دلیلش بستن سد روی حلیل رود است که تبعاتی داشته است. برای همین به این منطقه و روستاهایی که دچار خشکسالی شده و حتی خالی از سکنه شده بودند، رفتم.»

اضافه کردن دیدگاه جدید