شماره مطلب : 18526
زمان انتشار : 95/11/4 - 16:46 2017/1/23
نمایش «تیاتر سعدی تابستان سی و دو» به هوای جذب برخی از مخاطبان هر نوع ادبیات مسموم و شمایلی بیگانه از هویت یک اثر هنری را نمایان می سازد و انواع رقاصه گی شخصیت ها، فجیع ترین اتفاق تئاتری سال را رقم زده است
نقد نمایش «تیاتر سعدی تابستان سی و دو»

رقص و خون و ابتذال در نمایشی مغایر با ارزش های انقلاب!/ رقاصه گی به ازای جذب مشتری!/ تئاتری سیاسی و یا نمایشی جنسی؟!

نمایش «تیاتر سعدی تابستان سی و دو» به هوای جذب برخی از مخاطبان هر نوع ادبیات مسموم و شمایلی بیگانه از هویت یک اثر هنری را نمایان می سازد و انواع رقاصه گی شخصیت ها، فجیع ترین اتفاق تئاتری سال را رقم زده است

گروه فرهنگی «آوینی فیلم»- در میان آثار انتخاب شده برای جشنواره تئاتر فجر برخی دنباله ای از اجرای نمایش های گذشته و یا نمایش هایی هستند که در طی مدت زمان برگزاری جشنواره اجرا دارند و از این حیث نمی توان تفاوت چندانی میان روال معمول نمایش های روی صحنه که در طی سال شاهدش هستیم با آثاری که مختص به جشنواره باشد و عنوان «فجر» به خود بگیرد، پیدا کرد و این مساله چه در شکل اجرا و چه در نوع انتخاب ها قابل نقادی است. در واقع مدیران جشنواره طبقاتی را برای خود انتخاب کرده و هر اثری را تحت پوشه ای در یکی از طبقه بندی ها قرار می دهند و از «به علاوه فجر» تا «مرور» و «ملل» و از آثار مسابقه تا خارج از مسابقه شکل مناسبی از رویه پدیدآورندگان را نمی توان یافت. مثلا مشخص نیست کارکرد حضور تازه ترین اثر حسین کیانی که از روزهای پیش از جشنواره در سالن اصلی تئاتر شهر به صحنه رفته، چه بوده است؛ اثری که در نگاهی کاملا مغایر با عنوان جشنواره و ماهیتی که از آن انتظار می رود به صحنه رفته است و انواع رقاصه گی و آوازخوانی زنان و ارائه دیالوگ های زننده به شکل مشخصی در آن به کار می رود!
همچنین باید از مدیران برگزاری جشنواره و آقای سعید اسدی به عنوان دبیر جشنواره که از قرار معلوم در بسیاری از انتخاب ها نقشی اساسی داشته، پرسید که چرا نمایشی مانند «جهان انزوا» به کارگردانی رضا کوچک زاده که پیش از این در سالن استاد انتظامی به صحنه رفته بود با وجود موضوعی جهانشمول درباره اتفاقات منطقه باید در بخش بین الملل وجود نداشته باشد و اصولا ملاک انتخاب ها در بخش های مختلف جشنواره و در نگاهی کلی دلیل انتخاب آثار جشنواره چه بوده است؟!
نمایش «تیاتر سعدی تابستان سی و دو» درباره گروهی نمایشی در «تیاتر سعدی» است که در پی اجرای «باغ آلبالو» ی چخوف هستند و اجرایشان با اتفاقات روز 28 مرداد 1332 تقارن می یابد و در نهایت دار و دسته شعبان جعفری با هجوم به سالن و جلوگیری از به اجرا درآمدن نمایش، سالن تئاتر را آتش می زنند. در این بین واقعه تاریخی 28 مرداد، «باغ آلبالو»ی چخوف و به آتش کشیده شدن سالن تئاتر همه در حد اشاراتی سطحی باقی می مانند و این نمایش معرکه ای می شود برای رقص و تنبک و پایکوبی و ارائه تصویری ناپسند از روابط اخلاقی! در این بین وجود زن نماها و انواع کنایه های جنسی و به سُخره گرفتن زبان قومیت ها و هموطنان شمالی و تُرکی و در نهایت پیام همدلانه سیاسی اثر صادر می شود که به شکل تعجب برانگیزی سعی در تطهیر مسئول ممیزی پهلوی و حتی شک در وجود شعبان جعفری دارد!
نمایش «تیاتر سعدی تابستان سی و دو» به هوای جذب برخی از مخاطبان هر نوع ادبیات مسموم و شمایلی بیگانه از هویت یک اثر هنری را نمایان می سازد و انواع رقاصه گی شخصیت ها توسط کاراکتر «لورین» با بازی رویا میرعلمی(همسر کارگردان) و «مهرزاده ایرانی» با بازی خاطره حاتمی و انجام رقص گروهی زنان و مردان فجیع ترین اتفاق تئاتری سال را رقم زده و بیشترین زمان و عیان ترین نوع رقاصه گی در آثار نمایشی را می توان از آنِ این اثر دانست. مساله ای که اوج ولنگاری فرهنگی در جامعه هنری امروز را گوشزد کرده و نظارت و ورود نهادهای مسئول و مرتبط را طلب می نماید. شرایطی که متاسفانه با سکوت رسانه ها و نادیده گی مسئولان تبدیل به فضای نامناسبی در فضای تئاتری شده است.
نمایش «تیاتر سعدی، تابستان سی و دو» به لحاظ فنی نیز دچار گست در روایت و فقدان قابلیت های درام پردازی بوده و همه چیز را به شکل سطحی روبه روی مخاطب قرار داده است. چنان که تعبیر نادرست کارگردان از نمایش های روحوضی و سخیف بودن پرداخت، موجب به صحنه رفتن نمایشی سراسر جلف و وقیحانه شده است اگر چه به نظر می رسد برای نویسنده و کارگردان جلب برخی مخاطبان به عنوان مهم ترین مساله وجود داشته است همان گونه که «حسن آقا» کاراکتر نظافتچی نمایش در پاسخ به نقد یکی از شخصیت ها که می گوید با این گونه رقاصه گی، خیلی ها لعنت مان می کنند، عنوان می کند خیلی ها هم به روحمان درود می فرستند!
حسین کیانی از طریق نگاهی خیالی با اتصال اتفاقات سال 1332 به ماجرایی عاشقانه از تمایل «سرگرد قربانعلی فخرایی» مسئول ممیزی پهلوی به «لورین» کاراکتر ارمنی تبار «تیاتر سعدی» سعی در توجیه اتفاق رخ داده توسط مسببان ماجرا داشته و در نهایت همه چیز را در روایتی از عشقی سرکوب شده به پایان می رساند! نکته مهم درباره این نمایش پذیرش این اثر توسط جشنواره ای با عنوان گرانقدر «فجر» بوده که طبق گفته کارگردان بنا به تقاضای شخصی دبیر جشنواره رخ داده است!

اضافه کردن دیدگاه جدید