شماره مطلب : 18611
زمان انتشار : 95/11/30 - 12:47 2017/2/18
آوینی فیلم - جشنواره فجر مشکلات فراوانی دارد. مثل اینکه تکلیف خود را میان مراسم سالانه و برگزاری جشنواره مشخص نمی کند.
«هفت» افخمی با نقد دوباره جشنواره فجر روی آنتن رفت

اسم این جشنواره، فجر نیست!

آوینی فیلم - جشنواره فجر مشکلات فراوانی دارد. مثل اینکه تکلیف خود را میان مراسم سالانه و برگزاری جشنواره مشخص نمی کند.

ارزیابی ما از جشنواره امسال نه براساس معیار های شخصی و فردی بود بلکه براساس خود فیلم ها بود.» این اولین جمله بهروز افخمی در برنامه «هفت» جمعه پیش بود. برنامه ای که طی هفته گذشته حرف و حدیث هایی مبنی بر تعطیلی اش براثر فشار وزیر ارشاد به صدا و سیما به گوش می رسید اما برنامه بدون این حاشیه ها به روی آنتن رفت. بهروز افخمی در برنامه «هفت» از شروع خوب و فروش فوق العاده فیلم کمدی «خوب، بد، جلف» در دو روز ابتدایی اکرانش گفت. اما در بخش اول برنامه برنامه «هفت»، کاظم یوسفی نژاد، کارگردان فیلم تحسین شده «او» حضور یافت که بنا به اعتقاد افخمی بعد از «ماجرای نیمروز» دومین فیلم برتر جشنواره امسال بوده است. اصغر یوسفی نژاد در این برنامه درباره نگارش متن و ساخت فیلم تُرکی «اِو» گفت: «نگارش فیلمنامه «اِو» حدود 8 ماه از من زمان برد. شیوه نگارش این فیلم هم کمی عجیب بود. من از دیالوگ شروع کردم و یک پایان ایده شکل گیری این فیلمنامه بود. یک خانه و یک جسد شاکله اصلی فیلمنامه را برایم تشکیل می داد. عمدا داستان را در یک لوکیشن خانه محدود کردم تا مخاطب واقعیت را احساس کند و به آن نزدیک شود. وی افزود: «تست و تمرین با بازیگران حدود 3 ماه زمان برد. اما ما لایه هایی را تعریف کرده بودیم که هر بازیگر بنا به نقش و زمان بازی اش مدتی را برای تمرین صرف می کرد، و همه را همزمان وارد پروسه تمرین نکردم. به همین دلیل بازیگران دیگر زمانی به 3 بازیگر اصلی ما اضافه شدند که فضای کار شکل گرفته بود و آنها نیز تحت تاثیر فضا، رشد کردند.»
بخش دیگر برنامه «هفت»، میزگرد بررسی سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر با حضور شاهرخ دولکو، غلامعباس فاضلی و مازیار فکری ارشاد بود. فکری ارشاد در این برنامه گفت: «جشنواره فیلم فجر در دهه 60 بر مبنای سوتفاهم هایی تشکیل شد و اینگونه تعریف شد که ویترین تولیدات سالانه سینمای ایران است که من با این معنا مشکل دارم و اهدای جوایز آن با روح جشنواره فجر سازگار نیست. اهدای جایزه به رشته های فنی با یک بار دیدن و بدون تامل ممکن نیست. آن هم توسط گروه کوچکی که در همه رشته ها متخصص نیستند. جشنواره فجر در طی این 30 سال این قواعد غلط را پیروی نمی کند و در عین حال قواعد عرفی جشنواره ها را هم رعایت نمی کند. ورود تعداد زیادی فیلم ها در بخش رقابتی بی معنی است. از طرفی ورود برخی گونه های فیلم های تجاری و کمدی که در جای خود قابل ارزش اند اما جایشان در این جشنواره نیست.» غلامعباس فاضلی اما نظری متفاوت داشت و عنوان کرد: «امیدوارم اینطور نباشد که انتقادات جزئی ما به جشنواره فجر به مباحث کلی و هتاکی به داوران و نفی کلیت جشنواره منتج کنیم. من با کلیت جشنواره فجر موافقم و به نظرم ذاتش اشتیاق برانگیزی به سینمای ایران است و لذا با تعدد فیلم ها و تعدد جوایز موافقم. این موضوع می تواند سبب انگیزه و اشتیاق در همه اصناف سینمایی شود. اما پدرسالاری جشنواره فجر باید از بین برود. جشنواره فجر از دهه 70 به این سو هر سال پدرسالارتر شده است. و سعی کرده جوایز اصلی خود را به پیش کسوتان بدهد و به نوعی سهم خواهی است. هر کدام هم همه سهمی را می خواهند. برخی هم در جشنواره شرکت نمی کنند چون گمان می کنند باید حتما بهترین کارگردانی و فیلم را به ایشان بدهند.»
در ادامه برنامه نوبت به سخنان شاهرخ دولکو درباره جشنواره فجر رسید که وی طی سخنانی منتقدانه نسبت به جشنواره عنوان کرد: «جشنواره فجر مشکلات فراوانی دارد. مثل اینکه تکلیف خود را میان مراسم سالانه و برگزاری جشنواره مشخص نمی کند. یعنی مثل اسکار فیلم های دیده شده در طی یک سال توسط کمیته ای متشکل از تعداد زیادی از داوران متخصص در هر رشته کارشناسی شود و در یک میهمانی یک شبه جوایز اهدا می شود که فجر اینگونه نیست. گونه دیگری که جشنواره ای است با تعداد جوایز کمتر در رشته های فرعی مثلا در حدود 6-7 جایزه با حضور تعداد فیلم های کمتر طی نمایش در یکی دو هفته اهدا می شود که جشنواره فجر بیشتر به این سبک نزدیک است. اما در عمل ادغامی از هر دو است. درباره داوران نیز همواره سعی شده از کسانی استفاده شود که در سال اخیر کاری نداشته اند و طبیعتا منافع کمتری دارند.»
فکری ارشاد درباره شرایط داوری ها در این دوره گفت: «من معتقدم هر سال این اشتباهات را کم و بیش داشته ایم. اما ما طی سال های اخیر علی رغم حرف ها و تلاش هایی که کردیم تا جشنواره فیلم فجر را لاغرتر کنیم، اما امسال مجدد همه تصمیم ها به سمتی رفته که جشنواره فربه تر و بزرگ تر شود. مستندسازان، فیلمسازان کوتاه و ... همگی اصرار دارند تا این بخش های در جشنواره اضافه شوند یا جدی تر گرفته شوند. سوال این است که چرا به جشنواره های تخصصی این گونه ها توجه بیشتری نمی شود تا تمام تلاششان برای دیده شدن در فجر باشد؟» وی افزود: «چرا باید این فیلم ها در 30 استان به نمایش دربیاید یا تعداد نمایش فیلم ها در تهران اینقدر زیاد باشد؟ 50 نوبت اکران به طور تقریبی برای یک فیلم، شکست یک فیلم ضعیف یا متوسط در اکران را حتمی می کند. پیش نمایش به این حد زیاد برای فیلمی که به زودی اکران آن آغاز می شود، اشتباه است. جشنواره هویتش را از محل برگزاری اش می گیرد و باید در تهران بماند. می توانیم به مناسبت دهه فجر و سالگرد پیروز انقلاب اسلامی فیلم ها را در همه شهرها فشرده اکران کنیم اما این دیگر اسمش جشنواره فیلم فجر نیست.»

منبع: آینه نیوز

اضافه کردن دیدگاه جدید