شماره مطلب : 22205
زمان انتشار : 97/5/10 - 14:01 2018/8/1
آوینی فیلم: «اردوگاه اطفال» روایت‌های کوتاه و خواندنی از دوران اسارت احمد یوسف‌زاده را شامل می‌شود که در دو فصل تدوین و ارائه شده است.
نگاهی به کتاب «اردوگاه اطفال» نوشته احمد یوسف زاده

روایتی از روزهای شیربچه های دلاور ایرانی

آوینی فیلم: «اردوگاه اطفال» روایت‌های کوتاه و خواندنی از دوران اسارت احمد یوسف‌زاده را شامل می‌شود که در دو فصل تدوین و ارائه شده است.

آوینی فیلم: «اردوگاه اطفال» روایت‌های کوتاه و خواندنی از دوران اسارت احمد یوسف‌زاده را شامل می‌شود که در دو فصل تدوین و ارائه شده است. انتشار آثاری که در حوزه ادبیات اسارتگاهی نوشته شده‌اند، در سال‌های گذشته رشد بیشتری داشته و توانسته چهره جدیدی از ادبیات دفاع مقدس را به تصویر بکشد. کتاب‌هایی که فارغ از هرگونه شعارزدگی توانسته‌اند چهره خشن و بی‌رحم جنگ را بیشتر نشان دهند و در مقابل، ظرفیت انسان‌ها را در مواجهه با این سختی‌ها. ادبیات اردوگاهی در ادبیات جنگ جهان مخاطبان بسیاری دارد، ادبیاتی که نشان دهنده تصویری بی‌روتوش از مواجهه انسان بی‌پناه با سیل مشکلات و موانع برای زنده ماندن است.

یوسف‌زاده در جلد دوم خاطرات خود سعی کرده تا با توصیف بیشتر و پرداختن به جزئیات، تصویری روشن‌تر از آنچه بر نوجوانی خود و دوستانش رفته به تصویر بکشد. علاوه بر نوع روایت، زبان راوی نیز بر جذابیت اثر افزوده است. او در خلال خاطرات تلاش دارد تا شیرین‌کاری‌ها و طنازی‌های جبهه را نیز برای مخاطب روایت کند؛ امری که شاید لازمه سن و سال شخصیت‌های کتاب است. بیان جزئیات گفتارها و رفتارهای همرزمان، علاوه بر اینکه جذابیت کتاب را بیشتر می‌کند، پیوند مخاطب را را شخصیت‌های «اردوگاه اطفال» بیشتر می‌کند.

نویسنده در مقدمه می‌نویسد: «درک بی‌باکی هفده‌ساله‌های «اردوگاه اطفال»، این روزها برای من آسان‌تر و البته عجیب‌تر از گذشته شده است. گویی حتماً باید سی و سه سال از 1363 دور بشوی تا بتوانی روحیه سلحشوری نوجوانان اسیر ایرانی را واکاوی کنی که بدانی در آن سال و سن چه کرده‌اند.

بعد از چاپ کتاب آن بیست و سه نفر، که با تقریظ ارزشمند رهبر معظم انقلاب و اقبال جامعه کتابخوان کشور و نامه محبت‌آمیز فرمانده‌ام سردار حاج قاسم سلیمانی همراه شد، وظیفه دانستم داستان اسارت هشت ساله خود و دوستانم را نیمه‌تمام نگذارم. خدا را شکر می‌کنم که توانستم دو سال دیگر از آن ماجرا را بنویسم. دو سالی که مثل هشت ماه اول، پر است از اتفاقات تلخ و شیرین و حماسه‌های باورناپذیر که آفرینندگان آن نه ارتشی‌های سرد و گرم چشیده بودند و نه پاسدارهای جان بر کف، بلکه اسیران نوخاسته‌ای بودند که حزب بعث از اردوگاه‌های اسرا انتخاب و به آن بیست و سه نفر ملحق کرد تا برنامه تبلیغ علیه ایران را با حربه «کودکان جنگ» ادامه بدهد.

اضافه کردن دیدگاه جدید