شماره مطلب : 22556
زمان انتشار : 97/6/31 - 11:30 2018/9/22
آوینی فیلم: محرم و صفر می تواند رجعتی برای هر انسانی باشد که به دنبال نور حقیقت در تقلا است و چه نوری تابنده تر از روشنای عاشورا که مرز میان راستی و ناراستی است.
یادداشتی پیرامون غفلت سینمای ایران نسبت به موضوعات دینی

نیاز مخاطبان به تماشای آثاری مرتبط با مفاهیم عمیق و گسترده عاشورایی

آوینی فیلم: محرم و صفر می تواند رجعتی برای هر انسانی باشد که به دنبال نور حقیقت در تقلا است و چه نوری تابنده تر از روشنای عاشورا که مرز میان راستی و ناراستی است.

آوینی فیلم: محرم و صفر می تواند رجعتی برای هر انسانی باشد که به دنبال نور حقیقت در تقلا است و چه نوری تابنده تر از روشنای عاشورا که مرز میان راستی و ناراستی است.

به گزارش آوینی فیلم، عاشورا بهانه ای است برای رسیدن به خویشتن و راهی است برای وصال جانان. راهی که شهدای دشت کربلا خالصانه پیمودند و در جبهه حقیقت حسین(ع) قرار گرفتند تا نامشان در میان دل های بیقرار برای همیشه حک شود.

«عاشورا» بهترین محفل برای بیان زیباترین خصوصیات انسانی است و «سینما»یی دغدغه مند که به دنبال توصیف زیبایی ها است، می تواند بهترین بهره را از این روز رستاخیز برده و ره توشه ای از سفر مردان کربلایی بردارد. اما حیف و صد افسوس که عمر سینما هر سال اضافه می شود اما به تعداد آثاری که بتواند حداقل تصویری از قیام عاشورائیان داشته باشد، چندان اضافه نمی گردد و این از بدعهدی هنرمندان و سکوت متولیان فرهنگ و هنر است که فرصتی چنین گران بها را از چشم مخاطبان علاقمند می گیرد.

سینمای ایران در حالی چشم امید به آثاری با موضوعات غربی و شخصیت هایی جعلی و داستان هایی غیراخلاقی دارد، که تصویری ماندگار از عشق و ایثار و مجاهدت و انسانیت را در دشت کربلا نادیده می انگارد و دست به دامان کپی کردن از آثاری می شود که فرسنگ ها با فرهنگ اسلامیت و ایرانیت فاصله دارند. از این رو در سال های رفته و این روزهای ناگواری که در عرصه فرهنگ و هنر به چشم می بینیم، سینمای ما نتوانسته همپای عشق و شور و حال و معرفت مردمان ایران اندکی گام بردارد و بهترین دلیل این مدعا، نمایش عظیم و میلیونی عزاداری مردمان ایران در روزهای عزاداری سالار شهیدان و قیاسش با دقایقی است که سینمای ایران از معرفت عاشورا ساخته است.

حال در روزهای که تاسوعا و عاشورای حسینی، نمایشی عظیم و جانانه از ارادتمندان حسینی در سراسر ایران اسلامی و حتی آنسوی مرزهای این خاک به نمایش درآورده است، این افسوس برای سینمای ایران بیشتر می گردد که چرا در مسیر مردمی گام برنمی دارد. به طور حتم هنرمندان ارادتمند و سینماگران متدین بسیاری در این مملکت وجود دارند که علاقمند به ائمه معصومین(ع) و سید و سالار شهیدان بوده و مترصد فرصتی برای نمایش مفاهیم عاشورایی هستند اما از آن جا که سینما یک هنر صنعت عظیم است، تولید آثار ارزنده جدا از عشق و ارادت نیاز به حمایت مسئولان دارد و متاسفانه در دوره ای به سر می بریم که مسئولان مربوطه، سینما ر ا به حال خود رها کرده و هیچ گونه مدیریتی برای تولید آثار فاخر یا حمایت از تولیدات ارزشی به کار نمی گیرند و از این رو سکاندار سینمای امروز سینمادارها شدند و فیلم های سطحی و مبتذل که به نام جعلی «کمدی» به مخاطب پیشنهاد می شود.

هنرمندان و متولیان فرهنگ و هنر باید بدانند که مردمان ایران تشنه مفاهیم انسانی و تماشای موضوعاتی مرتبط با قیام حسینی هستند و نیاز است به جای اشغال منوی پیشنهادی شان با آثار جعلی، با تولید و حمایت از آثار ارزشی و دینی آن ها را سیراب کنیم و این وظیفه همه دست اندرکاران سینما است که همدوش با مردم حرکت کرده و از مفاهیم گسترده و عمیق عاشورایی به قدر توان تصویری دلنشین برای مردمان دین مدار بسازند.

اضافه کردن دیدگاه جدید