شماره مطلب : 23239
زمان انتشار : 97/9/21 - 11:47 2018/12/12
آوینی فیلم: یک نمایش با اقتباس از یکی از نمایشنامه‌های خارجی در حال اجراست که به تبلیغ انحرافات اخلاقی می‌پردازد.
سکوت وزارت ارشاد در مقابل نمایش همجنس گرایی در سالن‌های تهران!

ترویج بی حیایی در سال های تاریک تئاتر

آوینی فیلم: یک نمایش با اقتباس از یکی از نمایشنامه‌های خارجی در حال اجراست که به تبلیغ انحرافات اخلاقی می‌پردازد.

آوینی فیلم: یک نمایش با اقتباس از یکی از نمایشنامه‌های خارجی در حال اجراست که به تبلیغ انحرافات اخلاقی می‌پردازد.

وقتی مطلع می‌شوید نمایشی توسط یک کارگردان با سابقه آثاری خوب در حال اجراست با رغبت بیشتری به دیدن اثر جدیدش در یکی از سالن‌های شهر می‌روید، اما وقتی به تماشای اثر می‌نشینید کاری متفاوت از کارهای قبلی این کارگردان را می‌بینید که اجرای چنین نمایشی توسط این کارگردان جای تعجب دارد.

این نمایش با اقتباس از یکی از نمایشنامه‌های خارجی تنسی ویلیامز در حال اجراست؛ نمایشی که از ابتدا منتظر اجرای تمیز و حرفه‌ای هستی و تصور می‌کنی که اینبار دیگر موسیقی و سلبریتی در کار نیست، اما به یکباره با دیالوگ‌هایی مواجه می‌شویم که از رختخواب و اتاق خواب بیرون نمی‌آید.

 موضوع دیگر در این نمایش، ابهام ارتباط نامناسب بین دو دوست است؛ بنابر این گزارش موضوع نمایش درباره‌ «بریک» جوانی الکلی است که به خاطر خودکشی بهترین دوست و همبازیش در فوتبال احساس گناه دارد، احساسی گناهی که تا آخر نمایش ابهام است که بریک چرا آنقدر با دوستش رابطه‌ی صمیمی دارد و «مگی» همسر «بریک» هم به خاطر این ابهام از شوهرش رنج می‌کشد. این ابهام در همان اواسط نمایش برای مخاطب اینطور برداشت می‌شود که «بریک» با دوستش رابطه‌ی صمیمی غیر معمولی داشته و این برای همسر «بریک» هم ابهام شده نمایشی که در پس آن صحبت از همجنسگرایی است.

اما در خلال نمایش همسر «بریک» در حالی که باردار نمی‌شود اذعان می‌کند که حامله است از همین بخش نمایش هم دیالوگ‌های نامناسب همسر برادر «بریک» که خانه‌شان در همسایگی آنهاست شروع می‌شود و می‌گوید ما صدایی از شما نشنیده‌ایم چطور باردار هستی و دیالوگ‌های دیگری که قابل بیان نیست.

آنچه که سوال شده مجوز اجرای چنین نمایشی است یعنی چطور اثری با این محتوا مجوز اجرا می‌گیرد! آن هم در سالن پر تماشاگری که نیمه دولتی است. هرچند به گفته‌ی برخی هنرمندان، تئاتر چند سالی است که رها شده و نظارت درستی بر آن نمی‌کنند. همچنین در این سال‌ها استفاده از کلمات رکیک، حرکات موزون و نشان دادن رابطه‌های نامناسب در آثار نمایشی بیشتر از هر موقع به چشم می‌خورد و در پی آن هم با بی توجهی مسئولان این حوزه همراه بوده، معلوم نیست معاونت هنری وزارت ارشاد و مرکز هنرهای نمایشی چه زمانی قرار است برخورد قاطعی در مواجهه با این آثار داشته باشند!

شاید بهتر باشد؛ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هرچه زودتر تذکری جدی‌تر به مدیران زیر مجموعه‌ی خودش بدهد، زیرا موضوع قبح شکنی ارتباطات حرام در سالنهای نمایش است و اگر حتی دو اثر هم به این شکل و با این محتواهای نامناسب اجرا شود، تاثیراتی خوبی روی مخاطب نخواهد داشت.

کلید واژه ها

اضافه کردن دیدگاه جدید