شماره مطلب : 23300
زمان انتشار : 97/9/25 - 16:03 2018/12/16
آوینی فیلم: تا دقایقی دیگر و در عصر روز یکشنبه 25 آذرماه 97 شاهد مراسم اختتامیه دوازدهمین دوره جشنواره فیلم مستند «سینما حقیقت» خواهیم بود. جشنواره ای که با وجود جوانی توانسته است به خوبی نشان و توجهی ارزنده نزد دوستداران سینمای ایران پیدا کند و سطح کیفی و نظم و انضباطی بالاتر از جشنواره هایی با قدمت چند ساله پیدا کند.
«علی زمانی عصمتی» در گفتگو با «آوینی فیلم» درباره برگزاری «جشنواره مستند سینما حقیقت» می گوید

فیلم من ارتباطی به الگوی داودنژاد در سینما ندارد

آوینی فیلم: تا دقایقی دیگر و در عصر روز یکشنبه 25 آذرماه 97 شاهد مراسم اختتامیه دوازدهمین دوره جشنواره فیلم مستند «سینما حقیقت» خواهیم بود. جشنواره ای که با وجود جوانی توانسته است به خوبی نشان و توجهی ارزنده نزد دوستداران سینمای ایران پیدا کند و سطح کیفی و نظم و انضباطی بالاتر از جشنواره هایی با قدمت چند ساله پیدا کند.

آوینی فیلم: تا دقایقی دیگر و در عصر روز یکشنبه 25 آذرماه 97 شاهد مراسم اختتامیه دوازدهمین دوره جشنواره فیلم مستند «سینما حقیقت» خواهیم بود. جشنواره ای که با وجود جوانی توانسته است به خوبی نشان و توجهی ارزنده نزد دوستداران سینمای ایران پیدا کند و سطح کیفی و نظم و انضباطی بالاتر از جشنواره هایی با قدمت چند ساله پیدا کند. آنهایی که طی یک هفته گذشته به تماشای آثار مختلف نشستند خوب میدانند که با تماشا و بررسی فیلم های به نمایش درآمده در این دوره از جشنواره سینما حقیقت با مستندهای خوبی همراه بودیم. یکی از مستندهایی که خیلی مورد توجه دوستداران قرار گرفت، «مادرم ملکه» به کارگردانی فیلمساز شناخته شده «علی زمانی عصمتی» بود. این فیلمساز یزدی که از سینمای بلند سینمایی و با ساخت 3 فیلم جنجالی قدم به حوزه مستندسازی گذاشته بود، در گفتگو با خبرنگار آوینی فیلم درباره چرایی ساخت مستند «مادرم ملکه» گفت: بدون هیچ گونه بزرگ نمایی و اغراق میگویم که واقعا استقبال از مستندم در جشنواره سینما حقیقت خیلی زیاد بود. من همیشه بزرگترین منتقد خودم هستم و در سالهای 83 و 92 که در جشنواره فیلم فجر فیلم داشتم، با وجود استقبال هایی که شد، فیلمم را نقد کردم. اما در این 2 نمایشی که مستند «مادرم ملکه» در جشنواره سینما حقیقت داشت، آدمهای زیادی آمدند و از فیلمم تعریف کردند و انرژی مثبت دادند. یک نقد منفی درباره فیلم ندیدم و حتی بعضی از فیلمسازان به من تبریک گفتند. من 25 سال است که فیلم میسازم و وقتی بچه های فیلمساز می آیند و از فیلم تعریف میکنند مشخص است اتفاق خوبی افتاده است. بازخورد خیلی زیادی از این فیلم گرفتم به شکلی که احساس نمیکردم انقدر مورد توجه قرار بگیرد. هر چند فیلم به طور کامل پخته نشد، چون وقت کمی برای حضور در جشنواره مستند سینما حقیقت داشتیم و نیاز است که دوباره فیلم را کامل تر کنیم.

کارگردان فیلم «شیفتگی» در پاسخ به این که چه الگویی را برای مستندش در نظر گرفت و آیا می توان این فیلم را دنباله ای از آثار خانوادگی علیرضا داودنژاد در سینمای داستانی دانست، به آوینی فیلم گفت: این که بخواهیم مستند «مادرم ملکه» را با فیلم های داودنژاد مقایسه کنیم، اصلا ارتباطی ندارد به چند دلیل میگویم که فیلم من ارتباطی به الگوی داودنژاد در سینما ندارد. چرا که ایشان از بستگان خود به جای بازیگران استفاده میکند در حالی که می تواند از بازیگر حرفه ای هم استفاده کند. فیلم ایشان داستانی است اما فیلم من کاملا مستند و درباره ارتباط من و مادرم است. مستند «مادرم ملکه» درباره خانواده ما است و هر چیزی که در فیلم میگذرد بدون استثنا اتفاق افتاده است و من مثل خیلی از کارهای کلاسیک جهان تنها آن اتفاقات واقعی را بازسازی کردم.

کارگردان مطرح سینمای ایران در ادامه گفت: به نظرم خالص ترین مستند همین «مادرم ملکه» بوده است چون کمترین تخیل در داستان وجود داشت و همه آدمها و موقعیت ها واقعی بوده است. این یک فیلم داکیو درام یا به قولی فیلم هیبریدی است و در آن مستند و داستان وجود دارد اما داستانها کاملا واقعیت دارد.

به گزارش آوینی فیلم، یکی از عجایب این دوره از جشنواره مستند سینما حقیقت، عدم اعلام نامزدهای بخشهای مختلف بوده است. علی زمانی عصمتی در این باره نظرش را چنین گفت: معمولا باید نامزدهای جشنواره قبل از برگزاری مراسم اختتامیه اعلام شود اما به جز یک بخش تا این لحظه چنین اتفاقی نیفتاده است. اگر چه این روش مرسوم نیست اما به نظرم برگزارکنندگان جشنواره می خواهند با این کار تا آخرین لحظه جشنواره را گرم نگه دارند. به نظر می رسد می خواهند که بچه های مستندساز و حتی خبرنگاران استقبال بیشتری از مراسم اختتامیه داشته باشند و هیجان جشنواره حفظ شود.

وی افزود: من هیچ وقت در هیچ مراسم اختتامیه ای شرکت نکردم حتی زمانی که در جشنواره فجر فیلم داشتم و فیلمم در بخش بهترین بازیگر کاندیدای سیمرغ داشت، نرفتم. علاقه ای برای شرکت در مراسم های افتتاحیه و اختتامیه ندارم جز این که به من زنگ بزنند و بگویند بروم که امروز اتفاق نیفتاده است.

اضافه کردن دیدگاه جدید