شماره مطلب : 9626
زمان انتشار : 93/8/19 - 16:34 2014/11/10
فیلم آتش بس 2 ادامه ای موضوعی بر اولین آتش بس و در واقع دنباله ای بر ساخته های قبلی تهمینه میلانی است که با نگره ای مردستیزانه و انگاره ای فمینیستی و با داستان های مختلف ارائه می گردد.
کنکاشی بر نگره ی فرهنگی در فیلم آتش بس 2

عقده گشاییی به روشی فمینیستی

فیلم آتش بس 2 ادامه ای موضوعی بر اولین آتش بس و در واقع دنباله ای بر ساخته های قبلی تهمینه میلانی است که با نگره ای مردستیزانه و انگاره ای فمینیستی و با داستان های مختلف ارائه می گردد.

گروه فرهنگی آوینی فیلم ، آخرین ساخته ی ایشان، در برگیرنده موضوع اختلاف زن و مردی یا در حقیقت، مرد با زنی است که توسط روانکاو همیشه حاضرِ آن ها مورد بررسی قرار می گیرد و این مرشد حی و حاضر در بزنگاه های مجادله، این بار در ایستگاه انتظار هواپیمایی به طور تصادفی با نسخه پیچی 2 ساعته به کلیه معضلات خسرو و ترانه و البته کلیه زوجین محترم راه حل می آفریند. اما مهم ترین مشکل این زن و شوهر که این بار فرزند دلبندی نیز دارند،چه می تواند باشد؟ مسافرت و ترس از پرواز.سفری که از نگاه کارگردان تنها به نوع خارجی آن تعریف می گردد و با کشمکش های رخ داده در طی نصیحت های عمیق! روانکاو، در نهایت عملی می شود تا با طی شدن پیمایشی هوایی به آن سوی مرزهای کشور بتوان به مفهوم خوشبختی نائل گردید! و این نگره ی درونی فیلمساز با دیگر نمایش رخدادهای تعریف شده توسط این خانواده، منتهی به ساخت بنای فکری مدرنی می گردد که کمترین عطر ممکن در کائنات آن از زبان ترانه در فیلم، دویست هزار تومان قیمت دارد!
به هرحال این نگاه تجمل گرا در فیلم نشات یافته از تفکر سینماگری است که در برنامه ی زنده تلویزیونی، امکان وجود دشمن را زیر سوال برده و برداشت های جدیدی از حیات ایرانیان را تجویز می نماید. در واقع آتش بس 2 نیز چکیده ای دیگر از درونیات فکری و عقیدتی تهمینه میلانی بوده که واکنشی پنجم است از" تسویه حساب" های شخصی و با ارایه "سوپراستار"های سینما به دنبال برتری "یکی از ما دو نفر" زوجینی است که از نگاه ایشان مرد به عنوان دیوی سلطه گر توصیف شده و زن همچون برده ای در اسارت خواهد بود و این مرد هوسران چنان در آتش بس 2 با نام خسرو به نمایش درمی آید که در میان انتخاب پرستار برای بچه اش، به دنبال گزینش زنی با خصوصیات جلوه گری بوده و از روی بدشانسی به پیرزنی به نام نقره شیرازی می رسد که البته با چشمی خودمانی! در پی علاقه به جناب خسرو می باشد و اصلا هم از سوی سازنده مهم نیست که در میانه ی دعواهای زوجین، این گزینش پرستاران رنگارنگ چه حکمی دارد؟
فیلم آتش بس 2 بدون درک موقعیت حساس خانواده های ایرانی و با ارائه دلایلی غیر واقعی از مشکلات امروزین زوجین به گروهی خاص از طبقه متوسط به بالا چشم دوخته و حتی به ترسیم و کنکاش موقعیت درستی از همین خانواده ها که درصدی پایین از بطن واقعی مردم هستد نیز نمی تواند دست یابد. در این میان، کلیه مجادله ی فکری و فرهنگی در آتش بس 2 به مانند اولین آتش بس منتهی به اتاق خواب می گردد و البته در این جا با درجه ای تخفیف به جای دو تکه سازی تخت به انتقال خواب به اتاق نشیمن منتهی می گردد و عجیب این که فیلم با ارائه دیالوگ هایی عریان از روابطی بی اخلاقی به نوعی زندگی ناهنجار دامن می زند.چنان که به راحتی خسرو با دوست دوران قبل از ازدواج اش رابطه داشته و ترانه برای جبران این کار وانمود به داشتن رابطه ای پنهانی می کند! و عجیب تر این که همه موارد فوق در پوشش فیلمی به اصطلاح روانکاوانه و آموزشی برای خانواده های ایرانی بسته بندی می گردد که در بطن لایه های مختلف فکری و بافت طبقات مختلف زندگی شان، نگاهی آمیخته با فرهنگ و اخلاق اسلامی و ایرانی گره خورده است.
فیلم چنان در دقایقی متوالی به بسط روابطی دور از واقعیت خانواده های ایرانی می پردازد که حتی بیان تمامی موارد آن در نوشتار شدنی نبوده و با محدودیت از جانب شرمساری روبرو است. آتش بس 2 در کلیه دقایق اقدام به ارائه پیام هایی یک جانبه از سوی فیلمساز و از دهان روانکاو جهت اصلاح مردان می نماید و این مغایر با نگاهی روانشناسانه و قضاوتی عمیق بوده و نمی تواند به درمان معضلات واقعی خانواده ها منتهی گردد. این فیلم نه جهان بینی امروز در هزاره ی جدید بلکه نگاه عقده وار فیلمسازی است که همچنان در آثار مختلف باز تولید می گردد.
آتش بس 2 در اجرایی شعارگونه از روشی نامرسوم در چرخه فیلمسازی امروز جهان به بیان دیالوگ هایی مستقیم جهت تفهیم موارد می پردازد و جالب این که این نوع از روایت توسط فیلمسازی ارائه می گردد که همیشه جبهه ی مقابل را به ساخت فیلم هایی موعظه گر به باد انتقاد می گرفت. به هر روی فیلمساز سعی نموده تا با اجرای مواردی مخاطب پسند از انتخاب بازیگر تا ایجاد هیجان کاذب در موسیقی به فروش فیلم کمک نماید، اما در حقیقت با فیلمی مواجه ایم که حتی با عدم مشاهده آن نیز می توانستیم به نوع و ماهیت داستان آن آگاه شویم.
خانم میلانی که پیش از ساخت آتش بس ها با بافت نگاهی از دریچه ی سیاست به ارائه ی انگاره ذهنی خود می پرداخت، حالا به بهانه کتاب شفای کودک درون از لوسیا کاپاچیونه، به نورافشانی دیدگاه های خود از زاویه ای متمایز اما با همان قضاوت یک جانبه می پردازد و این قطار به مسیر طولانی خود ادامه خواهد داد.

اضافه کردن دیدگاه جدید